Resultaten voor 'Andries Bongers' Categorie

Ik kreeg kortgeleden een hoofdstuk uit een schoolboek “Huishoudkunde” (1960) onder ogen, bedoeld voor meisjes die zich op het huwelijk moesten voorbereiden. Het is nog helemaal niet zo lang geleden, maar voor sommige lezers zullen het lijken op citaten uit de Middeleeuwen...

Opleidingsinstituten suggereren dat we leiders nodig hebben. Ze verkondigen dat een leider een duidelijke visie moet hebben. Zonder leiders kunnen we helemaal niet functioneren! Als ik dit lees denk ik gelijk aan een kudde olifanten, het sterkste mannetje vecht zich een weg naar de top ..

In Artikel 7:611 BW staat dat de werkgever én werknemer verplicht zijn zich goed gedragen. Goed werkgeverschap staat in allerlei wetten beschreven. Maar wat kun je beschouwen als goed werknemerschap?

 Deskundigen, per definitie vrijwel altijd “ouderen”, trekken in twijfel of de jongeren nog wel solidair zullen blijven om de kosten van de vergrijzing op te vangen...

Ik las dat elke crisis zijn eigen uitdaging heeft. Wat zou die filosoof daar toch mee bedoelen? Een kreet met dezelfde waarde als: eerst het zuur en dan het zoet, we zullen hier sterker uit komen, met z’n allen de schouders er onder? Of bedoelde de wijsgeer dat je misschien weer eens met beide benen op de grond moet komen staan. Gewoon een gezonde trap onder je hol dus...

Onder druk van de vermeende schaarste op de arbeidsmarkt lijkt werksfeer ineens heel belangrijk te worden in het strategisch beleid. Werkplezier schijnt meer dan ooit een drijfveer te zijn voor succes in de onderneming, niet het optimaliseren van de productiviteit tegen zo laag mogelijke kosten.

Om misbruik van de sociale wetgeving te voorkomen, zijn wetten in de loop der jaren diverse malen drastisch en in rap tempo gewijzigd. De roep om reparatie van wetten was niet van de lucht! Wetsaanpassingen hadden meestal als doel om verantwoordelijkheden en risico‘s bij de bron neer te leggen. Maar maatregelen van werkgevers om het ziekteverzuim terug te dringen, bleven over het algemeen uit. Het verhoogde risico werd  meestal gewoon weer verzekerd.

“Voorkomen is beter dan genezen” is natuurlijk een waarheid als een koe. Daarom is preventie een effectief middel om ziekteverzuim te voorkomen. Wanneer je dat wilt doen, is het wel belangrijk om de meest voorkomende redenen of oorzaken van uitval eens op een rijtje te zetten. Want als je die kent, is het ook makkelijker om maatregelen te nemen. Maar nemen we die dan ook?

De nieuwbouw van de Sint-Pietersbasiliek in Rome vond plaats van 1506 tot 1615. Om de kosten daarvan te dekken, verkocht de Rooms-katholieke kerk aflaten, een soort berouwobligatie. Om vergeving en kwijtschelding van zondestraffen te verkrijgen, was in de Middeleeuwen weliswaar berouw nodig, maar als je een aflaat kocht, was dat voldoende om een misdaad kwijtgescholden te krijgen.

Met oudere werknemers is weinig mis. Het beeld dat ze minder presteren of vaker ziek zijn klopt volgens staatssecretaris Aboutaleb niet. Hij stelt dat we ouderen in een verdomhoekje hebben gezet door bijvoorbeeld ‘ouwe lullen dagen’ in te voeren. Dat ze daarom worden afgeschilderd als vaker ziek. Volgens Aboutaleb dragen ouderen zelf ook bij aan hun negatieve imago, door zich minder enthousiast te tonen voor extra scholing.

Bij het terugdringen van het doorgaans te hoge ziekteverzuim, leggen we de lat erg hoog. Niet alleen door allerlei maatregelen, controles en wetgeving. We spelen ook in op het verantwoordelijkheidsgevoel van de medewerker.

Eén van de belangrijkste prikkels voor werkmotivatie is autonomie. Autonomie is niet alleen zelfstandig je werk verrichten maar dit ook kunnen doen. Het gaat om een combinatie van verantwoordelijkheden, vaardigheden en vrijheid. Als die randvoor-waarden er zijn, het werk is daarnaast zinvol en gaat gepaard met persoonlijk succes, dan kun je spreken van arbeidsvreugde. Maar de arbeidsvreugde is vaak omgekeerd evenredig met de bemoeienis van de leidinggevende.

Over de hoogte van de ziektekostenpremie is de afgelopen maanden weer veel te doen geweest. Opmerkelijk is dat de hoogte van de premie - vaak niet meer dan een verschil van paar euro’s per maand - de boventoon voerde, maar niet de werkelijke ziektekosten. Het gaat dan vaak om honderden zo niet duizenden euro’s per jaar die voor eigen rekening van de verzekerde komen.

“Ik heb geen tijd voor zieke medewerkers, ik moet mijn doelstellingen halen”. Niet je verantwoordelijkheid ergens voor willen nemen en het afschuiven naar anderen, noemen we met een vreemd woord ‘outsourcen’. We zeggen dan, dat we ons beter bezig kunnen houden met de ‘core business’. We huren een externe professional in die onze bijzaken en afvalproducten veel beter kan managen.

Je kent het wel, zo’n dag dat je niet vooruit te branden bent. Een dag dat niets fatsoenlijks uit je handen komt. Eén dag van te voren voel je de signalen al; dat gaat mooi niks worden. Wat doe je? Meld je dat je een baaldag neemt, een gewone verlofdag of meld je je ziek?